مولیبدن و آلیاژهای آن موادی با کارایی بالا- بر پایه مولیبدن هستند که با افزودن تیتانیوم، زیرکونیوم، کربن یا عناصر دیگر تشکیل میشوند. با توجه به خواص فیزیکوشیمیایی منحصر به فرد خود، آنها موقعیت مهمی را در شرایط کاری شدید اشغال می کنند. مولیبدن خود دارای نقطه ذوب بالا، استحکام بالا، ضریب انبساط حرارتی کم، و هدایت حرارتی و الکتریکی عالی است که ارزش غیر قابل جایگزینی را در ساختارهای دمای بالا، دستگاههای الکترونیکی، هوافضا و متالورژی خاص نشان میدهد.
مولیبدن دارای یکی از بالاترین نقطه ذوب در بین فلزات خالص است، تقریباً 2623 درجه، و حتی در دماهای بالا نیز استحکام و سفتی بالایی دارد. این به آلیاژهای مولیبدن اجازه می دهد تا در محیط های بالاتر از 1600 درجه به طور پایدار عمل کنند و آنها به طور گسترده در اجزایی مانند قطعات کوره با دمای بالا، عناصر گرمایش، سپرهای حرارتی و نازل موشک استفاده می شوند. ضریب انبساط حرارتی پایین آن شبیه به اکثر سرامیک ها است که به کاهش خطر ترک خوردگی تنش حرارتی در شرایط چرخه حرارتی کمک می کند و سازگاری و دوام ساختاری را بهبود می بخشد.
از نظر آلیاژی، آلیاژهای تشکیل شده توسط مولیبدن با مقادیر کمی تیتانیوم، زیرکونیوم، کربن و غیره می توانند دمای تبلور مجدد و مقاومت در برابر خزش را به میزان قابل توجهی بهبود بخشند. به عنوان مثال، آلیاژهای مولیبدن-تیتانیوم-زیرکونیوم استحکام خوبی در دمای بالا-حفظ میکنند و در عین حال انعطافپذیری{5}}در دمای پایین و خواص پردازش را بهبود میبخشند، و ساخت صفحات، میلهها، سیمها و قطعات پیچیده شکل را تسهیل میکنند. محصولاتی که از طریق فرآیندهایی مانند متالورژی پودر یا ذوب قوس خلاء به دست میآیند، ساختار ریز و ترکیبی یکنواخت دارند که الزامات کاربردهای-دقت و{8} بالا{8}} را برآورده میکنند.
محصولات آلیاژی مولیبدن همچنین دارای رسانایی الکتریکی و حرارتی عالی هستند و آنها را برای استفاده در صنعت الکترونیک به عنوان دروازهها، پایههای آند و زیرلایههای همپایه نیمه هادی برای لولههای الکترونی با قدرت{{0}بالا مناسب میسازد، و از اتلاف گرما و پایداری ابعادی تحت عملکرد{1}قدرت بالا اطمینان حاصل میکند. علاوه بر این، مولیبدن مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی در برابر شیشه مایع و فلزات مذاب مختلف از خود نشان می دهد و آن را به یک ماده ساختاری و عملکردی کلیدی در صنایع شیشه و متالورژی تبدیل می کند.
اگرچه آلیاژهای مولیبدن در دمای اتاق انعطاف پذیری محدودی دارند، شکل پذیری رضایت بخشی را می توان از طریق کار گرم مناسب و بازپخت، برآورده کردن نیازهای مختلف پردازش به دست آورد. با پیشرفت فناوری دمای بالا، انرژی های جدید و صنایع هوافضا، اهمیت استراتژیک مولیبدن و آلیاژهای آن به طور فزاینده ای برجسته می شود. بهینه سازی مستمر عملکرد آنها و گسترش مداوم حوزه های کاربردی آنها، پشتیبانی محکمی را برای صنعت مدرن برای مقابله با چالش های شدید محیطی فراهم می کند.
